Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΜΑΖΕΨΕΙ Ν.Θεοδωρίδης του ΣΥΡΙΖΑ: Άρθρο-ύβρις κατά του Κ.Ηλιάκη και των ελληνικών δικαίων στο Αιγαίο



Αν οι καινοφανείς θεωρίες του Νάσου Θεοδωρίδη μέλους της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ στην εφημερίδα του κόμματος ΑΥΓΗ για το αλβανικό Έπος μία ημέρα πριν από το εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου για τον πόλεμο του 1940 προκάλεσαν θύελλα (έστω και αν το άρθρο δεν γράφτηκε χθες, αλλά το... 2009) με την έκταση αναθεωρητισμού ιστορικών γεγονότων που δεν αμφισβητούνται ούτε από τους εχθρούς της Ελλάδας, τότε ένα άλλο άρθρο του ιδίου στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, θεωρούμε ότι πρέπει να απαντηθεί άμεσα από την ηγεσία του κόμματος.
Γιατί μετά τον Έπος του 1940 ο Ν.Θεοδωρίδης προβαίνει σε βιασμό και της σύγχρονης ελληνικής στρατιωτικής ιστορίας με έναν ορυμαγδό ανακριβειών, διαστρεβλώσεων γεγονότων και εχθρικής προς την Ελλάδα οπτικής, αλλά ταυτοχρόνως ρίχνει νερό και στον μύλο της Τουρκίας! Φτάνει μάλιστα στο σημείο να μιλήσει περί “δήθεν ύπαρξης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο”! Αλλά αυτό είναι το ελάχιστο: Λαμβάνει θέση 100% υπέρ της Τουρκίας στο επεισόδιο που οδήγησε στην τραγική απώλεια του Ηλιάκη στην Κάρπαθο το 2006 (κάνει λάθος στην χρονιά και γράφει “το 2005”, αλλά μακάρι να περιοριζόταν εκεί η ακατάσχετη μπουρδολογία του). Δεν θέλουμε να πούμε κάτι περισσότερο, αρκεί η παράθεση του άρθρου του. Γράφει λοιπόν ο... “πατριώτης συριζαίος:
“Ίσως η πιο ευφυής επινόηση του ελληνικού καπιταλισμού για την απόσπαση της συναίνεσης των καταπιεζόμενων μαζών είναι η επίσημη κρατική προπαγάνδα περί δήθεν ύπαρξης «εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων», σύμφωνα με την οποία αθροίζονται ως τάχα ευρισκόμενοι στην ίδια όχθη οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι της Ελλάδας, κατά σχηματική και αφελή αντιπαράθεση προς τους αντίστοιχους της Τουρκίας. Μέσα σε ένα τέτοιο παραπλανητικό κλίμα, για παράδειγμα, αποκρύπτεται η ωμή αλήθεια ότι το FIR Αθηνών, στο οποίο γίνονται αερομαχίες που κοστίζουν ζωές όπως αυτή στα ανοιχτά της Καρπάθου το 2005, δεν αποτελεί εθνικό εναέριο χώρο. FIR σημαίνει «Περιοχή Πληροφοριών Πτήσεων» και είναι ο τομέας που έχει οριστεί από τον ICAO, τον διεθνή οργανισμό πολιτικής αεροπορίας, για να κάνει η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) τον «τροχονόμο». Το τουρκικό φωτογραφικό αεροπλάνο με τη συνοδεία του δεν παραβίαζαν τον ελληνικό εναέριο χώρο. Η σύγκρουση έγινε 35 μίλια μακριά από την Κάρπαθο, πολύ μακρύτερα δηλαδή από τα 10 μίλια που (πάλι εσφαλμένα) διεκδικεί ως εναέριο χώρο η Ελλάδα. Επίσης η ίδια η πτήση δεν ήταν κάτι καινούργιο και πρωτόγνωρο. Αλλά αυτή τη συγκεκριμένη φορά, η ελληνική πλευρά αποφάσισε να σηκώσει δυο F-16 από το Καστέλι της Κρήτης για να «αναγνωρίσουν» τα τούρκικα. Το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας (1982) ορίζει ως εθνικό εναέριο χώρο τον υπερκείμενο των χωρικών υδάτων, δηλαδή τα 6 ναυτικά μίλια. Όμως με βάση ένα αυθαίρετο διάταγμα του 1931, οι ελληνικές κυβερνήσεις δηλώνουν ότι ο εναέριος χώρος φτάνει στα 10 ναυτικά μίλια. Είναι χρέος της Αριστεράς να «ασεβήσει» και να σπάσει το τείχος της «εθνικής σιωπής» ενημερώνοντας τους πολίτες ότι καμιά χώρα δεν έχει αναγνωρίσει μια τέτοια ρύθμιση. Θα πρέπει επίσης να αναφερθε ί ότι με την μετατροπή του σημερινού, εν μέρει διεθνούς, νότιου Αιγαίου σε ελληνική λιμνοθάλασσα διαφωνούν σχεδόν όλες οι ναυτικές χώρες. Σήμερα το ελληνικό κατεστημένο ψεύδεται κατ΄ εξακολούθηση όταν ομιλεί περί παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου από πτήσεις τουρκικών αεροπλάνων στον τομέα μεταξύ των 6 και 10 μιλίων. Το κάθε αστικό κράτος επικαλείται επιλεκτικά διεθνείς συμβάσεις, νόμους και κανόνες για να στηρίξει τη θέση του με ποικίλες ερμηνείες, και συνεπώς η Αριστερά δεν έχει κανένα λόγο να χρωματίζεται «εθνικά» και να μεροληπτεί «πατριωτικά» αποδεχόμενη τις ερμηνείες που βολεύουν την άρχουσα τάξη της χώρας της. Στην ουσία, πρόκειται για έναν ανταγωνισμό ανάμεσα στις δυο ηγεμονικές ελίτ που έχει να κάνει με τον έλεγχο των αεροναυτικών περασμάτων του Αιγαίου και στη πραγματικότητα ολόκληρης της ανατολικής Μεσογείου. Η «δικιά μας» ηγεμονική ελίτ διεκδικεί να κάνει δικά της τα διεθνή ύδατα στο Αιγαίο. Γι’ αυτό απογειώνονται τα F-16 κάθε φορά που ένα τούρκικο μαχητικό μπαίνει στο FIR Αθηνών. Γι’ αυτό γίνεται αντικείμενοκόντρας και διπλωματικών συγκρούσεων ακόμα και η ευθύνη για τη διάσωση σε περιπτώσεις ατυχημάτων στα διεθνή ύδατα της περιοχής. Είναι πραγματικός παραλογισμός ένα στοιχειώδες καθήκον όπως η διάσωση ανθρώπινων ζωών να γίνεται αντικείμενο κρατικών ανταγωνισμών. Οι δυο πλευρές έχουν χτίσει δυο γιγάντιες πολεμικές μηχανές, που η διατήρησή τους απομυζά τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι φορτώνοντάς τους τεράστια βάρη. Οι S-300 και οι TOR M1 έχουν δημιουργήσει μια τεράστια πυραυλική «ομπρέλα» που έχει κλείσει ντε φάκτο όλα τα «περάσματα» του διεθνούς εναέριου χώρου από το Αιγαίο μέχρι τα ανοιχτά της Κύπρου. Μόνο το δεύτερο σύστημα, οι TOR M1 έχουν κοστίσει 850 εκατομμύρια δολάρια! Ακόμη και στην περίπτωση των Ιμίων, είναι βέβαιο ότι μόνο μια απρόθυμη να συμβιβαστεί με το σύστημα Αριστερά, απαλλαγμένη όμως από τα βαρίδια δεκαετιών εθνοκεντρισμού, θα ήταν ασφαλώς σε θέση να φωτίσει την αλήθεια, τονίζοντας δηλαδή ότι από τις αρχές του 1995 το ελληνικό υπουργείο Αιγαίου ήταν αυτό που είχε ανακοινώσει προγράμματα «εποικισμού βραχονησίδων», με οικονομικές ενισχύσεις για όποιον επέλεγε να εγκατασταθεί σ’ αυτές. Γιατί τόση ταραχή για κάποια έρημα βράχια στη μέση του πελάγους; Διότι απλούστατα τυχόν κατοικημένες βραχονησίδες (με τη σημαία να κυματίζει) σημαίνει ότι έχουν χωρικά ύδατα και άρα υφαλοκρηπίδα, εξαιρετικά προσοδοφόρα για τα κέρδη των εταιριών (ντόπιων και ξένων) και όχι βέβαια για τους δύστυχους απλούς πολίτες «Πέτρο, Γιόχαν και Φραντς» που θα κληθούν να θυσιαστούν για την πατρίδα (κατά το γνωστό άσμα) . Εκεί κρύβεται το μυστικό. Ο έλεγχος των βραχονησίδων ήταν ένα βήμα για να ενισχυθούν οι ελληνικές διεκδικήσεις στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου, να μετατραπεί σε μια κλειστή «ελληνική λίμνη» (όχι φυσικά προς όφελος των φτωχών, που συστηματικά τροφοδοτούνται από τα ΜΜΕ αφειδώς με εθνικισμό, αλλά εκείνων των βαθύπλουτων μελών της άρχουσας τάξης που θησαυρίζουν από τους τζίρους των οπλικών συστημάτων). Κατά συνέπεια, όσο προωθημένη ασφαλώς - σε σχέση με όλα τα άλλα κόμματα – και αν είναι η αξιέπαινη θέση του ΣΥΝ για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών, ωστόσο δεν παύει να υπολείπεται ριζοσπαστισμού συγκριτικά με παλαιότερες γενναίες προσεγγίσεις ακόμη και «εργατικών κομμάτων» της Ευρώπης περί μονομερούς αφοπλισμού. Φρονώ ότι δεν είναι δυνατό μια χώρα να είναι όμηρος των εκάστοτε γεωπολιτικών επιλογών της γειτονικής ή της «δικής της» ελίτ και να συμπαρασύρεται σε έναν αδιέξοδο ολισθηρό κατήφορο του μιλιταρισμού υποθηκεύοντας το μέλλον των επόμενων γενεών της.
Η οικοδόμηση μιας πάση θυσία ειρηνόφιλης κοινωνίας, η προώθηση ενός ρεαλιστικότατου μοντέλου Μη Βίαιης άμυνας δίχως στρατούς, η πρωτοκαθεδρία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι κάθε άλλου ιδεώδους, κλπ, δεν μπορούν να εξαρτώνται από την «αρχή της αμοιβαιότητας». Κακά τα ψέματα. Η Αριστερά είναι η μόνη πολιτική δύναμη που αν το θελήσει μπορεί να αντισταθεί τολμηρά στις φανατικές ιδεοληψίες όλων όσοι περιφρονούν την ανθρώπινη ζωή και να απορρίψει την εγγενώς αντιφατική έννοια του «αμυντικού» πολέμου που μόνο πόνο, οδύνη και εκατόμβες θυμάτων έχει επιφέρει. Μια ριζοσπαστική αντιεθνικιστική κομμουνιστική αριστερά θα απαιτούσε να σταματήσουν εδώ και τώρα οι αναχαιτίσεις αεροπλάνων που κοστίζουν ζωές και χρήμα, να απεμποληθεί η παράλογη αξίωση της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 μίλια, να ξεκινήσουν απευθείας διαπραγματεύσεις για όλα τα ζητήματα μηδενός εξαιρουμένου, και συνεπώς να μην εξαιρεθούν οι γκρίζες ζώνες από μια ενδεχόμενη προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης που θα οδηγούσε σε οριστική επίλυση τις ελληνοτουρκικές διαφορές μέσα από την απολύτως θεμιτή διαδικασία των συμβιβασμών”.
Ν. Θεοδωρίδης

Σχόλιο:
Τα παραπάνω είναι πραγματικά απίστευτα, ακόμα και για ακροαριστερό. Ο τύπος κάνει τις προκηρύξεις της “17 Νοέμβρη” να μοιάζουν με κείμενο εθνικιστικού περιεχομένου. Όσο κι αν τοποθετείται ο Τσίπρας, όλοι ξέρουμε ότι αυτά είναι ΘΕΣΕΙΣ που τις ασπάζεται, όπως όλη η αριστερά. Μην περιμένετε να επιπλήξει κανείς τον προδότη του σύριζα. Η αρθρογραφία του είναι στοχευμένη και εξυπηρετεί το κόμμα του, το οποίο όπως φαίνεται με τις δημοσκοπήσεις να το φέρουν ως πρώτο κόμμα, προετοιμάζει την αναρρίχηση του στην εξουσία. Στα πλαίσια αυτά και όπως αποδεικνύεται από την αρθρογραφία των στελεχών του, έχει ξεκινήσει επαφές με την τουρκιά προσφέροντας στον αιώνιο εχθρό γη και ύδωρ, με αντάλλαγμα την ειρήνη στο ακρωτηριασμένο Αιγαίο. Η αρθρογραφία του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί προπαγάνδα που σκοπό έχει να μουδιάσει τον Έλληνα πριν τον ακρωτηριασμό του. Και τι άλλο να περιμένει κανείς από τον σύριζα, ένα κόμμα άθεων, αμοραλιστών, προδοτών απογόνων κομμου-νιστών που αιματοκύλισαν τη χώρα στον εμφύλιο... Αντί λοιπόν να ζητάτε την καταδίκη του αρθρογράφου τους, ζητήστε τους καλύτερα να εξηγήσουν τις προγραμματικές τους θέσεις για τα εθνικά μας θέματα και το Αιγαίο... Θα διαπιστώσετε πολλά!



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΒΕΛΙΕ...

Του "τέλους" δεν ήθελα να 'ναι "προσφώνηση", τούτο το κείμενο. Μας πώς να μπορέσεις να κρύψεις το νότισμα, που υγραίνει τα μάτια αθέλητα, όταν το ανερμήνευτο "είναι" της αληθινής έκφρασης "καπακιάζει" τα περιττά και τα ...έχοντα "στόχους", "σκοπούς" και "ωφέλη", ...σκευάσματα λόγου ;  Κι' είναι αληθινή η προσμονή, όλα τούτα ν' ακυρωθούν απ' την εξέλιξη, κι' ας μοιάζει ο γράφων ηλίθιος, σαν κι' εκείνον που πρόκαμε να "προβλέψει", εκείνο που τελικά έμεινε έρμαιο, ως γεγονός κι' "αποτέλεσμα", κι' αποδείχτηκε "ψεύτης".  Το 'χω ξαναγραμμένο σε τούτο το "βήμα", πως είναι ο θάνατος που επικυρώνει τη μεγαλοσύνη του βίου ή ακυρώνει ό,τι πρωτύτερα φάνταζε μεγαλειώδες, στομφώδες κι' εν τέλει δεν ήταν παρά λόγου ανάξιο και "μικρό".  Μα ο συνειδητός δρόμος για τον βέβαιο θάνατο, ο δρόμος που εξαγνίζει, είναι ό,τι ξεμακραίνει τον άνθρωπο από…

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…