Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΚΟΥ ΠΑΠΑ-ΑΝΤΡΕΑ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗ...



Κατ' αρχήν, Αυτός που λατρεύεις δεν είχε έτοιμο "άμβωνα". Ούτε και δεδομένο "ακροατήριο".  Τον πρώτο δεν τον απέκτησε ποτέ και το δεύτερο αγωνίστηκε να το κατακτήσει, και πάλι λίγοι έτειναν ευήκοον ους στα λεγόμενά του. Κι' αν κάποια στιγμή, "μετά βαΐων και κλάδων" τον υποδέχτηκαν οι "πολλοί", σε τρεις μόλις μέρες ζητούσαν επίμονα να σταυρωθεί, "άρον άρον".  Ό, τι ακριβώς δεν συμβαίνει με σένα. Που τα βρήκες όλα "στρωμένα" παπά. Μόνο που ο δικός σου ο κύριος ρόλος δεν είναι ο άμβωνας. Το κύριο μέλημά σου είναι να βρίσκεσαι στο Ιερό για να τελείς το μυστήριο. Ο άμβωνας είναι μια δευτερεύουσα λειτουργία στη Θεία Λειτουργία, εκτός κι' αν θεωρείς πως υπερβαίνει σε αγιότητα την Αγία Τράπεζα, και πως ο από άμβωνος λόγος δύναται να επισκιάζει την Θεία Ευχαριστία. Αλλά κι' ο άμβωνας δεν είναι αναλόγιο διαλέξεων, και προπαντός πεδίον προβολής απόψεων άσχετων με τα "εν εκκλησίαις" τελούμενα, ειδικά όταν οι "διαλέξεις" αυτές μετατρέπονται σε ακατάσχετη πολιτικολογία. Διότι αυτό πράττεις παπά. Κι' ούτε μπορείς να το παίξεις "ο Πρόδρομος", γιατί καμμιά Ηρωδιάδα δεν καραδοκεί στη γωνιά για να "ζητήσει την κεφαλήν σου επί πίνακι". Τίποτε, λοιπόν, δεν "ρισκάρεις" παπά. Απλώς, ενεδύθης μισθοδοτούμενος ένα ράσο, ασφαλίστηκες σ' ένα ΤΑΚΕ, κι' εξασφάλισες πως κι' αν δεν σπείρεις θα φας,  και βρήκες κι' έτοιμα αντανακλαστικά, ανθρώπων που 'δαν το χωριό τους να καίγεται απ' τον κατακτητή, κι' όσοι δεν το 'δαν, ιδίοις όμμασι, το ζουν καθημερινά μέσ' απ' τις διηγήσεις όσων το βίωσαν. "Ιδανικό" περιβάλλον, για να βαφτίσεις "αντιφασισμό" την ακατάσχετην αμετροέπεια που σε διακρίνει. Αλλά κι' εκεί που "κοντράρεις", "το σύστημα", τζούφια είναι η "κόντρα" σου. Γιατί όσοι το κοντράρουν αληθινά, δεν γίνονται γλάστρες, μαϊντανοί και κράχτες για πελατεία στα μέσα των εργολάβων που το συντηρούν, αλλ' απομονώνονονται κι' ο λόγος τους αμαυρώνεται μέχρι να καταστεί μισητός απ' το πλήθος. Και στο τέλος, αποδιωγμένοι απ' όλους, μαστιγωμένοι και χλευαζόμενοι, ανεβαίνουν το Γολγοθά και καρφώνονται στο Σταυρό. Τον σταυρό τον αληθινό, που η θυσία κάνει το ξύλο του Τίμιο. Όχι αυτόν που κρατείς εσύ, για να βγάζεις, παπά, μεροκάματο. Τζάμπα μαγκιά, λοιπόν, κι' ο "αντισυστημισμός" σου παπά. Όπως κι' οι "νεωτερισμοί" σου. Σαν κι' εκείνη την ΑΙΡΕΣΗ που εφηύρες, και βάφτισες "Λειτουργία μόνο για άντρες"...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΒΕΛΙΕ...

Του "τέλους" δεν ήθελα να 'ναι "προσφώνηση", τούτο το κείμενο. Μας πώς να μπορέσεις να κρύψεις το νότισμα, που υγραίνει τα μάτια αθέλητα, όταν το ανερμήνευτο "είναι" της αληθινής έκφρασης "καπακιάζει" τα περιττά και τα ...έχοντα "στόχους", "σκοπούς" και "ωφέλη", ...σκευάσματα λόγου ;  Κι' είναι αληθινή η προσμονή, όλα τούτα ν' ακυρωθούν απ' την εξέλιξη, κι' ας μοιάζει ο γράφων ηλίθιος, σαν κι' εκείνον που πρόκαμε να "προβλέψει", εκείνο που τελικά έμεινε έρμαιο, ως γεγονός κι' "αποτέλεσμα", κι' αποδείχτηκε "ψεύτης".  Το 'χω ξαναγραμμένο σε τούτο το "βήμα", πως είναι ο θάνατος που επικυρώνει τη μεγαλοσύνη του βίου ή ακυρώνει ό,τι πρωτύτερα φάνταζε μεγαλειώδες, στομφώδες κι' εν τέλει δεν ήταν παρά λόγου ανάξιο και "μικρό".  Μα ο συνειδητός δρόμος για τον βέβαιο θάνατο, ο δρόμος που εξαγνίζει, είναι ό,τι ξεμακραίνει τον άνθρωπο από…

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…