Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΥΠΕΡ ΓΑΪΔΑΡΩΝ, ΜΠΟΥΡΔΕΛΩΝ ΚΑΙ ΜΠΟΥΦΩΝ...


 
Δεν είναι μόνον ο γάϊδαρος που αδικείται, όταν ως τέτοιος χαρακτηρίζεται το κάθε δίποδον με ανάρμοστον συμπεριφοράν, παρόλον που το συμπαθές τετράποδον ουδεμίαν δια τον ...κακοχαρακτηρισμόν του αφορμήν δίδει. Και το "μπουρδέλον" επίσης αδικούμενον είναι τα μάλα. Παγκοίνως είναι γνωστόν πως στο μπουρδέλο επικρατεί τάξις και ιεραρχία φυσική. Ουδείς επιχειρεί να παίξει τον ρόλον του άλλου. Η τσατσά "τσατσά", ο νταβατζής "νταβατζής" και η πουτάνα "πουτάνα". Κι' όμως, ο,τιδήποτε επιθυμεί να χαρακτηρίσει ο νεοέλλην ως "άτακτον" είτε περί χώρου, είτε περί...θεσμού πρόκειται, "μπουρδέλο" τ' αποκαλεί. Μάλλον θα μου φαινόταν πιο δίκαιον, τα μεν γαϊδούρια ν' αποκαλούν "άνθρωπον" τα ...παρεκτρεπόμενα ομοειδή των τετράποδα, οι του μπουρδέλου δε  ...λειτουργοί ν' αποκαλούν "σπίτι", "υπηρεσία" κλπ όποιον ..χώρον παροχής ...ομοειδών υπηρεσιών ξεφεύγει της περί του ...αντικειμένου τους πανθομολογούμενης ευταξίας. Όμως το πράγμα δεν σταματάει εδώ. Ούτε τα γαϊδούρια παρήγαγαν σύστημα ..."εκπεφρασμένης" ηθικής (τουτέστιν "ηθικολογίας", τουτέστιν ...φερετζέ ανηθικότητος), ούτε οι του μπουρδέλου ...λειτουργοί παρήγαγαν ανάλογον ...καταγεγραμμένον (αλλ' ουδέποτε εφαρμοζόμενον) "κώδικα συμπεριφοράς". Εις το μπουρδέλον, άπαντα λειτουργούν ως μία πραγματικότης φυσική και (άνευ "θεωριών" και "νομοθετημάτων"), η τήρησις της τάξεως εξασφαλίζεται ως άγραφος νόμος : Εισερχόμενος ο πελάτης θεωρεί δεδομένον ότι οφείλει να γνωρίζει τον λόγον δια τον οποίον εισήλθε και γνωρίζει εκ των προτέρων πως ...ικανοποιημένος ή μη, οφείλει να καταβάλει τον αντίτιμον και να αποχωρήσει κοσμίως και αν δεν του αρέσει, ελεύθερος είναι να μην ξαναπατήσει τα πόδια του. Προκαταβαλλομένου δε του αντιτίμου της παροχής των όποιων υπηρεσιών, γνωρίζει πως ή δεν το καταβάλλει και εγκαίρως αποχωρεί προτού "γευτεί" τα ...παρεχόμενα, ή αγόγγυστα αποδέχεται τις συνέπειες της σοφοτάτης λαϊκής ρήσεως, της προειδοποιούσης πως ..."απού πρωτοπληρώσει κακά γ..." και αδιαμαρτύρητα αποχωρεί και ουδέποτε ..."ζητεί και τα ρέστα", αντιλαμβανόμενος ως ...εξ επιφοιτήσεως ότι ...απλά ..."δεν τον παίρνει". Διότι, όπως εις την κοινωνίαν των γαϊδάρων, τα πάντα ρέουν κατά μίαν εναρμονισμένη προς την φύσιν ροήν, ούτως και εις τον χώρον των μπουρδέλων, μία τοιαύτη "άτακτη" συμπεριφορά θεωρείται apriori απαράδεκτος. Έλα σου όμως που δεν είναι μόνον οι γάιδαροι και τα μπουρδέλα αδικούμενα. Υπάρχει και ένα συμπαθέστατον πτηνόν, που ουδείς δύναται πειστικά να απαντήσει δια ποίον λόγον, αυθαιρέτως χαρακτηρίζονται με το όνομά του τα όποια δίποδα ...θεωρούνται ηλίθια (κατά την γνώμην βεβαίως-βεβαίως εκείνων των άλλων διπόδων που θεωρούν αναφαίρετο το δικαίωμά τους στην "αξιολόγησιν" των υπολοίπων). Είναι ο μπούφος. Όστις, ουδένα ενοχλεί και απολαμβάνει απλώς τα δεδομένα της εν τη φύσει δικής του υπάρξεως, κατά τρόπον μακάριον και εν αταραξία αξιοζήλευτον, αλλά και τας όποιας δια την επιβίωσίν του κινήσεις δεν τις διατυμπανίζει κομπάζων ως θρασσύτατον δίποδον. Κι' όμως, την (αμιγώς ανθρώπινη) αφύσικη ...αφασίαν διαπιστώνοντα τα δίποδα δια τα ομοειδή των, με την φυσικωτάτην του συμπαθούς πτηνού, του μπούφου, συμπεριφοράν παρομοιάζουν, θρασσύτατα. Γι' αυτό, μην ξανακούσω κανέναν ν' αποκαλέσει "γαϊδάρους" τους πολιτικούς, "μπουρδέλο" την βουλή και "μπούφους" τους πολίτες, διότι θα τον ...μαλώσω...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ θρασσύτατον δίποδον. Κι' όμως, την (αμιγώς ανθρώπινη) αφύσικη ...αφασίαν διαπιστώνοντα τα δίποδα δια τα ομοειδή των, με την φυσικωτάτην του συμπαθούς πτηνού, του μπούφου, συμπεριφοράν παρομοιάζουν, θρασσύτατα. Γι' αυτό, μην ξανακούσω κανέναν ν' αποκαλέσει "γαϊδάρους" τους πολιτικούς, "μπουρδέλο" την βουλή και "μπούφους" τους πολίτες, διότι θα τον ...μαλώσω...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΒΕΛΙΕ...

Του "τέλους" δεν ήθελα να 'ναι "προσφώνηση", τούτο το κείμενο. Μας πώς να μπορέσεις να κρύψεις το νότισμα, που υγραίνει τα μάτια αθέλητα, όταν το ανερμήνευτο "είναι" της αληθινής έκφρασης "καπακιάζει" τα περιττά και τα ...έχοντα "στόχους", "σκοπούς" και "ωφέλη", ...σκευάσματα λόγου ;  Κι' είναι αληθινή η προσμονή, όλα τούτα ν' ακυρωθούν απ' την εξέλιξη, κι' ας μοιάζει ο γράφων ηλίθιος, σαν κι' εκείνον που πρόκαμε να "προβλέψει", εκείνο που τελικά έμεινε έρμαιο, ως γεγονός κι' "αποτέλεσμα", κι' αποδείχτηκε "ψεύτης".  Το 'χω ξαναγραμμένο σε τούτο το "βήμα", πως είναι ο θάνατος που επικυρώνει τη μεγαλοσύνη του βίου ή ακυρώνει ό,τι πρωτύτερα φάνταζε μεγαλειώδες, στομφώδες κι' εν τέλει δεν ήταν παρά λόγου ανάξιο και "μικρό".  Μα ο συνειδητός δρόμος για τον βέβαιο θάνατο, ο δρόμος που εξαγνίζει, είναι ό,τι ξεμακραίνει τον άνθρωπο από…

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…