Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΠΕΡΙ "ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ", "ΕΘΝΙΣΜΟΥ" ΚΑΙ "ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ"...

Μόνιμη "καραμέλα" εν στόματι των "αντιεθνικιστών" η διαφορά "πατριωτισμού" και "εθνικισμού" και εσχάτως "εθνισμού" και "εθνικισμού". Κι, ασφαλώς, η "ποιοτική" σύγκριση ανάμεσα στις έννοιες. Εκείνο βέβαια που καμώνονται πως δεν γνωρίζουν οι θεωρητικολογούντες κατήγοροι του εθνικισμού, είναι πως συγκρίσεις γίνονται μόνον μεταξύ ομοίων κι' όχι ανομοίων μεγεθών. Εκτός κι' αν η σύγκρισις πχ μεταξύ φάντη και ρετσινόλαδου είναι καινοτόμος και ριζοσπαστική πρόταση με στέρεη βάση. Διότι απλούστατα, ένα "αίσθημα" (πατριωτισμός) δεν συγκρίνεται με μια πολιτική πρόταση (εθνικισμός). Ομοίως όπως δεν συγκρίνεται με την ανωτέρω πολιτική πρόταση και μια (εν προκειμένω του να ανήκεις σ' ένα ειδικό σύνολο) "συνείδηση", μια "επίγνωση", όπως είναι ο εθνισμός.
Σημαντική βοήθεια για να κατανοήσουμε τα ανωτέρω, μπορεί να μας δώσει μια ανάγνωση του κεφαλαίου της "ιστορικής παρέκβασης" στη "Γυφτοπούλα" του Παπαδιαμάντη, έργο που αναφέρεται σε εν Ελλάδι γεγονότα του δέκατου πέμπτου αιώνα. Κι' έχει σημασία ο τόπος και η χρονολόγηση, ως απάντηση σ' όσους, εσκεμμένα και ανιστόρητα, θέλουν να εμφανίσουν τον εθνικισμό ως "ξενόφερτο" και "εξ Εσπερίας" ιδεολόγημα, που προέκυψε ως "παράγωγο της γαλλικής επανάστασης".
Αναφερόμενος, λοιπόν, στον Πλήθωνα, τον "πρώτο συνειδητό Νεοέλληνα" (κατά τον εγνωσμένης "δημοκρατικότητας" Παναγιώτη Κανελλόπουλο) μας λέγει, λοιπόν ο Παπαδιαμάντης πως "είχε συνείδησιν του εθνισμού και η καρδία του εφλέγετο υπό φιλοπατρίας". 
 Ουσιαστικά, δηλαδή, αυτό που επισημαίνει ο Παπαδιαμάντης είναι πως η συνείδησις του εθνισμού είναι απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να αισθανθεί κάποιος την φιλοπατρίαν. 
Κι' ασχέτως των εκτιμήσεων του Παπαδιαμάντη (που ασφαλώς ταυτίζονται με την Αλήθεια), ο ίδιος ο λόγος του Πλήθωνος, "Εσμέν γαρ ουν ων ηγήσθε τε και βασιλεύετε Έλληνες το γένος (ξανά : ΓΕΝΟΣ), ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί", δεν αφήνει περιθώρια για διαφορετικό συμπέρασμα πέραν του ότι, για τον θρυλικό δάσκαλο του Μαρμαρωμένου Βασιληά, 'Εθνος είναι η εν συνειδήσει Φυλή και τίποτε άλλο.
Και, συνεχίζει, επισημαίνοντας πως δεν περιορίστηκε ο Πλήθων στην επίγνωση του εθνισμού και στο αίσθημα της φιλοπατρίας, αλλά "είχεν υποβάλλει εις τον βασιλέα τέλειον σύστημα πολιτικής και στρατιωτικής ανοργανώσεως". Ε, λοιπόν, αυτό το "τέλειον σύστημα πολιτικής και στρατιωτικής αν(α)οργανώσεως" (διαφορετικής από την "αυτοκρατορική", πολυεθνικού χαρακτήρα, οργάνωση του "Βυζαντινού" κράτους) σε εθνική βάση, είναι ο εθνικισμός.
Αξίζει επίσης να επισημάνουμε πως τούτο το "τέλειον" (με την έννοια του ολοκληρωμένου - κι' έχει σημασία αυτό) "σύστημα" που πρότεινε ο Πλήθων, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με στοιχεία κοινωνιστικά. Ο Πλήθων, δηλαδή, έθετε ως βασική προϋπόθεση για την ύπαρξη αμιγώς εθνικού κράτους, την θεώρηση του κοινωνικού ζητήματος, ως αναπόσπαστου μέρους του εθνικού ζητήματος. Κι' αυτό σημαίνει απλά, ότι μια εθνική κοινωνία, προκειμένου να υπάρξει πρέπει να εξαλείψει τα στοιχεία κοινωνικής αδικίας που υποσκάπτουν την συνοχή της.
Αλλά, τούτα είναι "ψιλά γράμματα", για τους "δεξιοαριστεροκεντρώους" ...πνευματικούς τάχατες "ταγούς", που (ταυτιζόμενοι επ' αυτού πλήρως αναμεταξύ τους), μέσα στην αγωνία τους να ανακόψουν (τρομάρα τους) την πορεία των εθνικιστών, ασύστολα συκοφαντούν τον εθνικισμό, μέσα από παράλογες "συγκρίσεις", σαν "ιδεολογία μίσους", θυσιάζοντας τις έννοιες στους απεχθείς υλιστικούς βωμούς των αφεντικών τους, με τελικό θύμα την ίδια την λογική και συνακολούθως ό,τι μπορεί να παράξει η σκέψη...

ΟΔΥΣΣΕΥΣ  ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΒΕΛΙΕ...

Του "τέλους" δεν ήθελα να 'ναι "προσφώνηση", τούτο το κείμενο. Μας πώς να μπορέσεις να κρύψεις το νότισμα, που υγραίνει τα μάτια αθέλητα, όταν το ανερμήνευτο "είναι" της αληθινής έκφρασης "καπακιάζει" τα περιττά και τα ...έχοντα "στόχους", "σκοπούς" και "ωφέλη", ...σκευάσματα λόγου ;  Κι' είναι αληθινή η προσμονή, όλα τούτα ν' ακυρωθούν απ' την εξέλιξη, κι' ας μοιάζει ο γράφων ηλίθιος, σαν κι' εκείνον που πρόκαμε να "προβλέψει", εκείνο που τελικά έμεινε έρμαιο, ως γεγονός κι' "αποτέλεσμα", κι' αποδείχτηκε "ψεύτης".  Το 'χω ξαναγραμμένο σε τούτο το "βήμα", πως είναι ο θάνατος που επικυρώνει τη μεγαλοσύνη του βίου ή ακυρώνει ό,τι πρωτύτερα φάνταζε μεγαλειώδες, στομφώδες κι' εν τέλει δεν ήταν παρά λόγου ανάξιο και "μικρό".  Μα ο συνειδητός δρόμος για τον βέβαιο θάνατο, ο δρόμος που εξαγνίζει, είναι ό,τι ξεμακραίνει τον άνθρωπο από…

Η Χρυσή Αυγή στο Μνημόσυνο της Α’ Μοίρας Καταδρομών στο Μάλεμε Χανίων - Φωτορεπορτάζ

Κυριακή 31 Ιουλίου, Στρατόπεδο 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Μάλεμε Χανίων.Ο Ελληνισμός τιμά τους Ήρωες της Α’ΜΚ που συνέτριψαν τον Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Από αυτό το τιμημένο Στρατόπεδο ξεκίνησαν οι 300 ηρωικοί Καταδρομείς, που με Διοικητή τον Γεώργιο Παπαμελετίου έγραψαν νέες σελίδες δόξας και πολεμικών κατορθωμάτων στην Ελληνική Ιστορία. Κλιμάκιο της Τ.Ο. Χανίων της Χρυσής Αυγής έδωσε το παρόν στην εκδήλωση. Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής με τον Διοικητή της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών: Η Πολεμική Σημαία της Α’ Μοίρας Καταδρομών: Οι Αλεξιπτωτιστές του Αγήματος Απόδοσης Τιμών: Έφεδροι Καταδρομείς τραγουδούν το ριζίτικο: Ριπές στον αέρα συνοδεύουν το προσκλητήριο νεκρών:

ΑΚΟΥ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΕ ΛΩΛΗ...

Ώστε, είναι "οι άλλοι" που γύρω σου έστησαν τείχη, "συνάδελφε" υπαστυνόμε , που ευκαιρία βρήκες, απ' τον Καβάφη ν' απαγγείλεις, ό,τι σε ...βόλεψε. "Οι άλλοι", λοιπόν. Αυτός ο "βραχνάς", που, ενίοτε,  λειτουργεί σαν άλλοθι, για όσα οι ίδιοι εκλαμβάνουμε σα στάση ανερμήνευτη των υπολοίπων που ζούμε ανάμεσά τους. Μόνο που αυτοί "οι άλλοι", στη δική σου ...περίπτωση, γεννήθηκαν από την ίδια φυσική διεργασία που κι' ο ίδιος γεννήθηκες : είναι όταν το σπερματοζωάριο συναντά το ωάριο και γεννά τη ζωή. Το ..."πίσω σύντροφοι, πέσαμε σε σκατά", που εν εκ των σπερματοζωαρίων ανακράζει ενίοτε, δεν έχει να κάμει με κείνη τη λειτουργία της φύσης, "συνάδελφε" υπαστυνόμε, που ανασύρει εκ του "μη όντος" το "ον". Πώς να το κάμωμε ; Πολλοί θα θέλανε να ...χτυπούνε τα δάχτυλα και να ...φυτρώνει ψωμί, αλλά μέχρι να "βγει" το ψωμί, χρειάζεται σπορά και θέρισμα κι' άλεσμα και ζύμωμα και ψήσιμο…